Als Valentijnsdag en Aswoensdag samenvallen

Vandaag is de gedenkdag van de heilige Valentinus, de beschermheilige van de liefde. En in de kalender van christelijke traditie is het vandaag ook aswoensdag. De eerste dag van de voorbereidingstijd op het Paasfeest, een bezinningsperiode. In sommige kerken kent men daarbij het ritueel van het askruisje: je krijgt twee strepen as op je voorhoofd,... Lees verder →

‘Elke tijd heeft zijn eigen mythes’

Zo was er een tijd waarin onze voorouders geloofden dat ze de wereldzeeën over moesten varen om nieuwe landen te veroveren en een gouden eeuw te maken, overigens wel alleen voor henzelf. Of, ander voorbeeld, de tijd waarin men geloofde dat pensioenen betaald konden worden uit investeringen in clusterbommen en ander wapentuig. Elke tijd heeft... Lees verder →

Een astronaut met een kruis op zijn schouder

In een vrij uurtje stond ik in Museum de Fundatie oog in oog met een twee meter grote astronaut, een beeld van kunstenaar Joseph Klibansky. Het beeld was helemaal wit, het vizier van de helm bronskleurig. Het glansde. Op een van de schouders van de astronaut rustte een bijna vier meter lang kruis. Glad gepolijst,... Lees verder →

‘Straks pakken ze Pasen ook nog van ons af’

Ergens op twitter lees ik: ‘straks pakken ze Pasen ook nog van ons af’. De nieuwe beschermers van onze nationale identiteit richten hun pijlen na Kerst nu op Pasen. Ik erger me. Ze spellen de folder van de Hema en de berichten van de ministeries. Want o wee als paaseieren voorjaarseieren heten, of ambtenaren het... Lees verder →

Stiltecoupé

Ik zat in de trein, in de stiltecoupé. Soms wordt daar veel gepraat, dit keer niet. De zon scheen door het raam naar binnen en ik mijmerde wat over de dingen van het leven. De vrouw naast mij luisterde met haar ogen dicht naar muziek, ze had het geluid zo zacht staan dat ik het... Lees verder →

Hier en nu

Bij het opruimen van een stapel boeken in mijn studeerkamer vond ik een oud boekje van Henri Nouwen. ‘Hier en nu’, heet het. Over leven met aandacht en openheid. Nouwen schrijft over twee krachten die ons weghalen van de plek en uit de tijd waar wij zijn. Die ons verstrooien, die onze blik vertroebelen en... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑