Als Valentijnsdag en Aswoensdag samenvallen

Vandaag is de gedenkdag van de heilige Valentinus, de beschermheilige van de liefde. En in de kalender van christelijke traditie is het vandaag ook aswoensdag. De eerste dag van de voorbereidingstijd op het Paasfeest, een bezinningsperiode. In sommige kerken kent men daarbij het ritueel van het askruisje: je krijgt twee strepen as op je voorhoofd,... Lees verder →

‘Elke tijd heeft zijn eigen mythes’

Zo was er een tijd waarin onze voorouders geloofden dat ze de wereldzeeën over moesten varen om nieuwe landen te veroveren en een gouden eeuw te maken, overigens wel alleen voor henzelf. Of, ander voorbeeld, de tijd waarin men geloofde dat pensioenen betaald konden worden uit investeringen in clusterbommen en ander wapentuig. Elke tijd heeft... Lees verder →

Een astronaut met een kruis op zijn schouder

In een vrij uurtje stond ik in Museum de Fundatie oog in oog met een twee meter grote astronaut, een beeld van kunstenaar Joseph Klibansky. Het beeld was helemaal wit, het vizier van de helm bronskleurig. Het glansde. Op een van de schouders van de astronaut rustte een bijna vier meter lang kruis. Glad gepolijst,... Lees verder →

‘Straks pakken ze Pasen ook nog van ons af’

Ergens op twitter lees ik: ‘straks pakken ze Pasen ook nog van ons af’. De nieuwe beschermers van onze nationale identiteit richten hun pijlen na Kerst nu op Pasen. Ik erger me. Ze spellen de folder van de Hema en de berichten van de ministeries. Want o wee als paaseieren voorjaarseieren heten, of ambtenaren het... Lees verder →

Stiltecoupé

Ik zat in de trein, in de stiltecoupé. Soms wordt daar veel gepraat, dit keer niet. De zon scheen door het raam naar binnen en ik mijmerde wat over de dingen van het leven. De vrouw naast mij luisterde met haar ogen dicht naar muziek, ze had het geluid zo zacht staan dat ik het... Lees verder →

Hier en nu

Bij het opruimen van een stapel boeken in mijn studeerkamer vond ik een oud boekje van Henri Nouwen. ‘Hier en nu’, heet het. Over leven met aandacht en openheid. Nouwen schrijft over twee krachten die ons weghalen van de plek en uit de tijd waar wij zijn. Die ons verstrooien, die onze blik vertroebelen en... Lees verder →

Bestaat God?

Een eeuwenoude vraag. Bestaat God? Om aan alle onzekerheid over deze vraag een einde te maken besloot ik hem voor te leggen aan Siri. De digitale assistent van mijn laptop, en velen kennen Siri van hun iPhone. Een handige hulpfunctie. Heb je een vraag, vraag het aan Siri. En zij geeft antwoord via haar stem,... Lees verder →

De perfecte cirkel

Playtime, dat klonk speels, vrij en vrijmoedig. Daar ga ik heen, dacht ik, toen ik de workshops zag bij het Studium Generale van ArtEZ, de kunstacademie in Zwolle. “Spelen in een overgereguleerde stad”. En: “Question common standards and learn to see the beauty beyond these standards!”. Waar zou dat over gaan? Ik kwam uit bij... Lees verder →

Als God bestaat

Het was al wat later op de avond. Een paar studenten lopen voor mij uit als we de grote schaars verlichte kerkruimte binnengaan. Ik pak een krukje en zoek een plek. Verderop hangen wat jongeren tegen elkaar aan of zitten stil op de grond. Iemand speelt gitaar, een paar anderen zingen. Eenvoudige liedjes, in allerlei... Lees verder →

De zondebok

In elke klas zit er wel een: een zondebok. Iemand die makkelijk de schuld van iets krijgt, die de sigaar is. Of: de pispaal, het mikpunt. Hij ziet er net wat anders uit, vindt wat anders, maar vaak weet niemand precies waarom. Geert Wilders doet ook zoiets. Met minder Marokkanen zou het beter gaan in... Lees verder →

Welke wolf zal winnen?

Ik kijk naar een foto van de metro in Brussel. Bloed op de vloer, het verwrongen staal van de treincoupé. Het laat zien dat er haat in de wereld is. Dat er handen zijn die spijkers plakken op bommen om meer levens kapot te maken. Onzinnig geweld dat voortkomt uit het brein van medemensen, gewoon... Lees verder →

Death Café

We spraken over de dood. Met een kop koffie, later een glas bier. Zittend op een barkruk. Het eerste Death Café in Zwolle, kort geleden in het Vliegend Paard. Ik organiseerde dat samen met het klooster Zwolle en Buro Ruis. Niet zozeer als gespreksgroep voor rouwenden, niet als medische informatie avond. Maar een ontmoeting. Een... Lees verder →

God smaakt als slappe thee uit een oud kopje

God smaakt als slappe thee uit een oud kopje. Ik zal dit uitleggen.  Het was een gesprek met een tiener. Een rustige jonge meid. Ze vertelde dat ze graag zong, maar nooit voor publiek, alleen in haar eigen kamer. Dat ze regelmatig stevig kon bekvechten met haar jongere broertje. Het ging over haar school, over sport.... Lees verder →

Ontmaskeren

Vandaag is het aswoensdag. Carnaval is voorbij, het bier is op, de Prins is weer een gewoon mens en de maskers zijn terug in de verkleedkist. In de agenda van de kerk begint een periode van bezinning voorafgaand aan het Paasfeest: de veertigdagentijd. Bij deze dag hoort een bijbelverhaal. Het gaat over Jezus in de... Lees verder →

A Room of Quiet

Het stiltecentrum van de Verenigde Naties in New York is ontworpen door Dag Hammarskjold, secretaris generaal van de VN van 1953-1961. Hij ontpopte zich van een wat stijve afstandelijke ambtenaar tot een gedreven en spiritueel mens, die zich volledig gaf aan het werken aan vrede. Hij stierf bij een vliegtuigramp onderweg naar vredesonderhandelingen in Congo.... Lees verder →

Weemoed

Dinsdagavond zat ik in de trein van Zwolle naar Heerenveen. Bij Wolvega konden we niet meer verder. De conducteur riep om: ‘…in verband met een aanrijding met een persoon’. De coupé werd stil. Waarschijnlijk een mens die niet meer wilde leven. Een man, vrouw, jongen of meisje die dit leven niet meer aankon, niet meer... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑