Dag Hammarskjöld

God sterft niet op de dag dat wij niet meer in een persoonlijke God geloven, maar wij sterven op de dag dat het leven voor ons niet meer doorstraald wordt door de schittering van het steeds opnieuw geschonken wonder, vanuit bronnen die ieder verstand te boven gaan

Dag Hammarskjöld, Merkstenen (22e druk), p. 40

 

Dag Hammarskjold (1905-1961) is vooral bekend geworden als secretaris-generaal van de Verenigde Naties (1953-1961). Hij trad aan in een tijd vol oost-west spanningen en een sterk wantrouwen naar de organisatie. Vanuit een diepe gedrevenheid heeft hij zijn rol ontwikkeld, waarin hij streefde naar zuiverheid en onafhankelijkheid. Hij wist zich geroepen om op deze post bij te dragen aan vrede en recht in de wereld. In 1961 overleed hij: onderweg naar vredesbesprekingen in Congo stortte het vliegtuig neer. Postuum ontving hij de Nobelprijs voor de Vrede.

Na zijn dood ontdekte men in zijn appartement in New York een manuscript. Zoals hij het zelf omschrijft gaat het daarin over de ‘dialoog met mijzelf en met God’. Zonder dat het bekend was tekende hij op zijn levensreis merkstenen op, aanknopingspunten, herkenningstekens van zijn innerlijke weg. Hier lees je hoe hij er zelf over schrijft.

Veel informatie over Dag Hammarskjold is hier (in Engels of Zweeds) te vinden. Ook de site van het Mediapastoraat (Nederlands, klik rechts op levensbeschrijvingen en daarna op Hammarskjold) biedt een korte introductie.

Het stiltecentrum van het gebouw van de Verenigde Naties in New York is door Dag Hammarskjold ingericht. Hij schreef er een tekst over stilte bij. Kijk eens in die ruimte en neem er de tijd voor. Onder het thema ‘Hammarskjold’ vind je een aantal blogs over een dagboekaantekening van hem.

Verder word ik gedreven… Lees hier de eerste notities uit Merkstenen.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑